summaryrefslogtreecommitdiffabout
path: root/xml/pl/tonos.xml
Unidiff
Diffstat (limited to 'xml/pl/tonos.xml') (more/less context) (ignore whitespace changes)
-rw-r--r--xml/pl/tonos.xml8
1 files changed, 4 insertions, 4 deletions
diff --git a/xml/pl/tonos.xml b/xml/pl/tonos.xml
index 58ed34d..151d53a 100644
--- a/xml/pl/tonos.xml
+++ b/xml/pl/tonos.xml
@@ -13,7 +13,7 @@
13 13
14<PARA>Wymowa języka greckiego, zmieniała się w przeciągu 14<PARA>Wymowa języka greckiego, zmieniała się w przeciągu
15wieków. Chociaż współczesna greka istotnie odróżnia się od języka 15wieków. Chociaż współczesna greka istotnie odróżnia się od języka
16starogreckiego, zachowała ona głowne reguły akcentuacji swego 16starogreckiego, zachowała ona główne reguły akcentuacji swego
17poprzednika. Aby opisać te reguły, wypada najpierw wyjaśnić pojęcie 17poprzednika. Aby opisać te reguły, wypada najpierw wyjaśnić pojęcie
18<DFN>iloczasu</DFN> w języku starogreckim. 18<DFN>iloczasu</DFN> w języku starogreckim.
19</PARA> 19</PARA>
@@ -21,7 +21,7 @@ poprzednika. Aby opisać te reguły, wypada najpierw wyjaśnić pojęcie
21<SECTION> 21<SECTION>
22<HEADER>Iloczas w języku starogreckim</HEADER> 22<HEADER>Iloczas w języku starogreckim</HEADER>
23 23
24<PARA>W starożytności akcent języka greckiego miał character toniczny 24<PARA>W starożytności akcent języka greckiego miał charakter toniczny
25(jak, na przykład, w łacinie czy współczesnym szwedzkim). Język 25(jak, na przykład, w łacinie czy współczesnym szwedzkim). Język
26rozdzielał samogłoski krótkie i długie. Takie rozróżnienie nazywamy 26rozdzielał samogłoski krótkie i długie. Takie rozróżnienie nazywamy
27<DFN>iloczasem</DFN>. Zgodnie z tym, zgłoski mogły być długimi albo 27<DFN>iloczasem</DFN>. Zgodnie z tym, zgłoski mogły być długimi albo
@@ -33,7 +33,7 @@ czyli takie, które zawierają samogłoskę długą, oraz <DFN>długie z
33pozycji</DFN>.</PARA> 33pozycji</DFN>.</PARA>
34 34
35<PARA>Samogłoskami długimi były: ω, η oraz dyftongi (z nielicznymi 35<PARA>Samogłoskami długimi były: ω, η oraz dyftongi (z nielicznymi
36wyjątkami, na przyklad <FLECT>οι</FLECT> w mianowniku l.m. deklinacji 36wyjątkami, na przykład <FLECT>οι</FLECT> w mianowniku l.m. deklinacji
37tematycznej, który jest uważany za krótki).</PARA> 37tematycznej, który jest uważany za krótki).</PARA>
38 38
39<PARA>Samogłoski ε i ο zawsze były długimi. Samogłoski α, ι, υ mogły 39<PARA>Samogłoski ε i ο zawsze były długimi. Samogłoski α, ι, υ mogły
@@ -48,7 +48,7 @@ być jak krótkimi tak długimi.</PARA>
48<PARA>Obowiązują następne reguły:</PARA> 48<PARA>Obowiązują następne reguły:</PARA>
49 49
50<ENUMERATE> 50<ENUMERATE>
51<ITEM>Akcent może padać tylko w obrębie trzech ostannich 51<ITEM>Akcent może padać tylko w obrębie trzech ostatnich
52zgłosek.</ITEM> 52zgłosek.</ITEM>
53 53
54<ITEM>Akcent pada na trzecią zgłoskę tylko jeśli ostatnia zgłoska jest 54<ITEM>Akcent pada na trzecią zgłoskę tylko jeśli ostatnia zgłoska jest

Return to:

Send suggestions and report system problems to the System administrator.