summaryrefslogtreecommitdiffabout
authorSergey Poznyakoff <gray@gnu.org.ua>2006-04-03 11:50:02 (GMT)
committer Sergey Poznyakoff <gray@gnu.org.ua>2006-04-03 11:50:02 (GMT)
commit450c8bc49e6bddedbab926584c561ef887d6f5e2 (patch) (unidiff)
treec7c8deb7f0fd9660b1e50dae72e014e2c6ce96d9
parent8ef0e5190d8af3f94540a6727f7f0e0b79762677 (diff)
downloadellinika-450c8bc49e6bddedbab926584c561ef887d6f5e2.tar.gz
ellinika-450c8bc49e6bddedbab926584c561ef887d6f5e2.tar.bz2
Spell check
git-svn-id: file:///home/puszcza/svnroot/ellinika/trunk@442 941c8c0f-9102-463b-b60b-cd22ce0e6858
Diffstat (more/less context) (ignore whitespace changes)
-rw-r--r--xml/pl/alfabhta.xml2
-rw-r--r--xml/pl/arithmi.xml14
-rw-r--r--xml/pl/arthra.xml6
-rw-r--r--xml/pl/intro.xml2
-rw-r--r--xml/pl/k_arthra.xml2
-rw-r--r--xml/pl/oysiastika.xml14
-rw-r--r--xml/pl/profora.xml12
-rw-r--r--xml/pl/tonos.xml8
8 files changed, 30 insertions, 30 deletions
diff --git a/xml/pl/alfabhta.xml b/xml/pl/alfabhta.xml
index 3b62c86..198590f 100644
--- a/xml/pl/alfabhta.xml
+++ b/xml/pl/alfabhta.xml
@@ -16,7 +16,7 @@
16<PARA>Poniższa tabela opisuje alfabet grecki. Wymowa podaje się 16<PARA>Poniższa tabela opisuje alfabet grecki. Wymowa podaje się
17w <DFN>międzynarodowej transkrypcji fonetycznej 17w <DFN>międzynarodowej transkrypcji fonetycznej
18(IPA)</DFN>. Jeśli istnieje fonetyczny odpowiednik w języku polskim, 18(IPA)</DFN>. Jeśli istnieje fonetyczny odpowiednik w języku polskim,
19podaje się go w czwartej kolumnie. Szczegóły wymowy dzwięków i ich 19podaje się go w czwartej kolumnie. Szczegóły wymowy dźwięków i ich
20połączeń omawiają się w następnym rozdziale. 20połączeń omawiają się w następnym rozdziale.
21</PARA> 21</PARA>
22 22
diff --git a/xml/pl/arithmi.xml b/xml/pl/arithmi.xml
index 5099029..0f36738 100644
--- a/xml/pl/arithmi.xml
+++ b/xml/pl/arithmi.xml
@@ -12,12 +12,12 @@
12<PAGE HEADER="Liczebnik"> 12<PAGE HEADER="Liczebnik">
13<NOTREADY>Strona w budowie!</NOTREADY> 13<NOTREADY>Strona w budowie!</NOTREADY>
14<PARA> 14<PARA>
15W języku nowogreckim rozróżniamy liczebniki główne i porząkowe oraz 15W języku nowogreckim rozróżniamy liczebniki główne i porządkowe oraz
16przysłówki liczebnikowe. 16przysłówki liczebnikowe.
17</PARA> 17</PARA>
18 18
19<PARA> 19<PARA>
20Liczebniki rozdzałowe (odpowiadające na pytanie <EXAMPLE>po ile?</EXAMPLE>) tworzą 20Liczebniki rozdziałowe (odpowiadające na pytanie <EXAMPLE>po ile?</EXAMPLE>) tworzą
21się omownie: 21się omownie:
22</PARA> 22</PARA>
23 23
@@ -141,7 +141,7 @@ Kupiłem tylko jedną marynarkę. (liczebnik)
141</PARA> 141</PARA>
142 142
143<PARA> 143<PARA>
144<EMPH>Μια</EMPH> φορά ήταν ένας βασιλιάς. Byl pewnego razu (dosłownie 144<EMPH>Μια</EMPH> φορά ήταν ένας βασιλιάς. Pewnego razu (dosłownie
145"jakiegoś razu") był sobie król. (przedimek) 145"jakiegoś razu") był sobie król. (przedimek)
146</PARA> 146</PARA>
147 147
@@ -230,7 +230,7 @@ Katarewusa ma do tego słowo <EXAMPLE>ἀμφότεροι,‐αι,‐α</EXAMPL
230Składanie liczb, większych od tysiąca wymaga zachowanie reguł 230Składanie liczb, większych od tysiąca wymaga zachowanie reguł
231uzgodnienia między poszczególnymi częściami, oznaczającymi 231uzgodnienia między poszczególnymi częściami, oznaczającymi
232rzędy wielkości (tysiące). Każda taka część zgadza się w rodzaju i liczbie z 232rzędy wielkości (tysiące). Każda taka część zgadza się w rodzaju i liczbie z
233częścią następną, lub, jeśli chodzi o pierwszy tysiąc, z samim 233częścią następną, lub, jeśli chodzi o pierwszy tysiąc, z samym
234rzeczownikiem którego się określa. Rodzaj i liczba całej konstrukcji 234rzeczownikiem którego się określa. Rodzaj i liczba całej konstrukcji
235(tzn. liczebnika razem z rzeczownikiem) jest równy rodzajowi i liczbie 235(tzn. liczebnika razem z rzeczownikiem) jest równy rodzajowi i liczbie
236najwyższego rzędu wielkości. 236najwyższego rzędu wielkości.
@@ -369,7 +369,7 @@ liczebników porządkowych:
369<PAGE HEADER="Przysłówki liczebnikowe"> 369<PAGE HEADER="Przysłówki liczebnikowe">
370<PARA> 370<PARA>
371Przysłówki liczebnikowe odpowiadają na pytanie <IT>ile raz?</IT> W 371Przysłówki liczebnikowe odpowiadają na pytanie <IT>ile raz?</IT> W
372języku nowogreckim przysłówki liczebnikowe utwarzają się omownie, z 372języku nowogreckim przysłówki liczebnikowe stwarzają się omownie, z
373pomocą rzeczownika <DICTREF>φορά</DICTREF>: 373pomocą rzeczownika <DICTREF>φορά</DICTREF>:
374<EXAMPLE>μια φορά</EXAMPLE> <TRANS>jeden raz</TRANS>, 374<EXAMPLE>μια φορά</EXAMPLE> <TRANS>jeden raz</TRANS>,
375<EXAMPLE>δύο φορές</EXAMPLE> <TRANS>dwa razy</TRANS>, i tp. 375<EXAMPLE>δύο φορές</EXAMPLE> <TRANS>dwa razy</TRANS>, i tp.
@@ -377,7 +377,7 @@ pomocą rzeczownika <DICTREF>φορά</DICTREF>:
377 377
378<KATHAREVUSA> 378<KATHAREVUSA>
379<PARA> 379<PARA>
380Katarevusa, natomiast, posiada specialne formy przysłówków 380Katarewusa, natomiast, posiada specjalne formy przysłówków
381liczebnikowych, utworzone z pomocą końcówki <FLECT>άκις</FLECT>. 381liczebnikowych, utworzone z pomocą końcówki <FLECT>άκις</FLECT>.
382</PARA> 382</PARA>
383 383
@@ -543,7 +543,7 @@ liczebnikowych, utworzone z pomocą końcówki <FLECT>άκις</FLECT>.
543<PAGE> 543<PAGE>
544<HEADER>Ułamki</HEADER> 544<HEADER>Ułamki</HEADER>
545 545
546<PARA>Ułamki utwarzają się zgodnie z następującą regułą: w liczniku 546<PARA>Ułamki stwarzają się zgodnie z następującą regułą: w liczniku
547stawiamy <XREF REF="apolyta">liczebnik główny</XREF>, a w mianowniku 547stawiamy <XREF REF="apolyta">liczebnik główny</XREF>, a w mianowniku
548(ο παρονομαστής) --- <XREF REF="taktika">liczebnik porządkowy</XREF> w 548(ο παρονομαστής) --- <XREF REF="taktika">liczebnik porządkowy</XREF> w
549rodzaju nijakim (przy liczebniku domyśla się słowo 549rodzaju nijakim (przy liczebniku domyśla się słowo
diff --git a/xml/pl/arthra.xml b/xml/pl/arthra.xml
index 3bba163..9feb0e2 100644
--- a/xml/pl/arthra.xml
+++ b/xml/pl/arthra.xml
@@ -72,9 +72,9 @@ geograficznymi: <EXAMPLE>ο Γιάννης</EXAMPLE> <TRANS>Janis</TRANS>,
72Αθήναι</EXAMPLE> <TRANS>Ateny</TRANS></ITEM> 72Αθήναι</EXAMPLE> <TRANS>Ateny</TRANS></ITEM>
73 73
74<ITEM>zawsze po zaimku wskazującym, który występuje w roli określenia: 74<ITEM>zawsze po zaimku wskazującym, który występuje w roli określenia:
75<EXAMPLE>αυτό το βιβλίο</EXAMPLE> <TRANS>ta kniga</TRANS>. Jeśli 75<EXAMPLE>αυτό το βιβλίο</EXAMPLE> <TRANS>ta księga</TRANS>. Jeśli
76rzeczownik jest określony przez zaimek wskazujący i przymiotnik, 76rzeczownik jest określony przez zaimek wskazujący i przymiotnik,
77przedymek stawiamy przed przymiotnikiem: <EXAMPLE>αυτή η ωραία 77przedimek stawiamy przed przymiotnikiem: <EXAMPLE>αυτή η ωραία
78γυναίκα</EXAMPLE> <TRANS>ta piękna kobieta</TRANS>.</ITEM> 78γυναίκα</EXAMPLE> <TRANS>ta piękna kobieta</TRANS>.</ITEM>
79 79
80<ITEM>po przymiotnikach zaimkowych <DICTREF>όλος</DICTREF>, 80<ITEM>po przymiotnikach zaimkowych <DICTREF>όλος</DICTREF>,
@@ -88,7 +88,7 @@ dzierżawczy: <EXAMPLE>το βιβλίο μου</EXAMPLE> <TRANS>moja
88książka</TRANS>, <EXAMPLE>το δικό μου βιβλίο</EXAMPLE> <TRANS>moja 88książka</TRANS>, <EXAMPLE>το δικό μου βιβλίο</EXAMPLE> <TRANS>moja
89(własna) książka</TRANS>.</ITEM> 89(własna) książka</TRANS>.</ITEM>
90 90
91<ITEM>przed substantywizowa częścią mowy: <EXAMPLE>ο 91<ITEM>przed substantywizacja częścią mowy: <EXAMPLE>ο
92<DICTREF>ευτυχής</DICTREF></EXAMPLE> <TRANS>szczęściarz</TRANS></ITEM> 92<DICTREF>ευτυχής</DICTREF></EXAMPLE> <TRANS>szczęściarz</TRANS></ITEM>
93 93
94</ENUMERATE> 94</ENUMERATE>
diff --git a/xml/pl/intro.xml b/xml/pl/intro.xml
index efc122e..e2589a4 100644
--- a/xml/pl/intro.xml
+++ b/xml/pl/intro.xml
@@ -33,7 +33,7 @@ HTML</XREF>, jak i w <XREF URL="pl/nea.rss">RSS</XREF>.
33</PARA> 33</PARA>
34 34
35<PARA> 35<PARA>
36Serdecznie dziękuję wykładowcom odesskiego oddziału Funduszu Kultury 36Serdecznie dziękuję wykładowcom odeskiego oddziału Funduszu Kultury
37Greckiej (Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού) za naukę. 37Greckiej (Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού) za naukę.
38</PARA> 38</PARA>
39 39
diff --git a/xml/pl/k_arthra.xml b/xml/pl/k_arthra.xml
index da1ef1b..19a9d07 100644
--- a/xml/pl/k_arthra.xml
+++ b/xml/pl/k_arthra.xml
@@ -97,7 +97,7 @@ nawet do całego wyrazu, jeśli wyraz ten określa jakieś pojęcie:
97do ojczyzny i ludu</TRANS>. 97do ojczyzny i ludu</TRANS>.
98</PARA> 98</PARA>
99 99
100<PARA>Przedymek może występować w roli zaimka wskazującego w wyrazie 100<PARA>Przedimek może występować w roli zaimka wskazującego w wyrazie
101<EXAMPLE>ὁ μὲν ... ὁ δέ ...</EXAMPLE> <TRANS>jeden ... a drugi 101<EXAMPLE>ὁ μὲν ... ὁ δέ ...</EXAMPLE> <TRANS>jeden ... a drugi
102...</TRANS>, na przykład: <EXAMPLE>ὁ μὲν ἧτο πλούσιος, ὁ δὲ 102...</TRANS>, na przykład: <EXAMPLE>ὁ μὲν ἧτο πλούσιος, ὁ δὲ
103πτωχός</EXAMPLE> <TRANS>jeden był bogaty, a drugi biedny</TRANS>. 103πτωχός</EXAMPLE> <TRANS>jeden był bogaty, a drugi biedny</TRANS>.
diff --git a/xml/pl/oysiastika.xml b/xml/pl/oysiastika.xml
index 053d8d7..db9d751 100644
--- a/xml/pl/oysiastika.xml
+++ b/xml/pl/oysiastika.xml
@@ -30,12 +30,12 @@ końcówki w liczbie pojedynczej i mnogiej, skąd pochodzi ich nazwa.
30różnych przypadkach liczby pojedynczej i mnogiej. 30różnych przypadkach liczby pojedynczej i mnogiej.
31</PARA> 31</PARA>
32 32
33<PARA>W swoją czergę, rozróżniamy dwie grupy rzeczowników o dwóch 33<PARA>W swoją kolej, rozróżniamy dwie grupy rzeczowników o dwóch
34zakończeniach: 34zakończeniach:
35</PARA> 35</PARA>
36 36
37<ENUMERATE> 37<ENUMERATE>
38<ITEM>Rzeczowniki <DFN>równozgłoskowe (ισοσύλλαβα)</DFN> mają tę sam 38<ITEM>Rzeczowniki <DFN>równozgłoskowe (ισοσύλλαβα)</DFN> mają tę sam
39liczbę zgłosek we wszystkich wypadkach liczby pojedynczej i 39liczbę zgłosek we wszystkich wypadkach liczby pojedynczej i
40mnogiej.</ITEM> 40mnogiej.</ITEM>
41<ITEM>Rzeczowniki <DFN>nierównozgłoskowe (ανισοσύλλαβα)</DFN> mają 41<ITEM>Rzeczowniki <DFN>nierównozgłoskowe (ανισοσύλλαβα)</DFN> mają
@@ -99,12 +99,12 @@ które mogą należeć do dowolnego rodzaju.
99<SECTION> 99<SECTION>
100<HEADER>Wołacz</HEADER> 100<HEADER>Wołacz</HEADER>
101<PARA> 101<PARA>
102Wołacz liczby pojedynczej utwarzamy zgodnie z następującymi regułami: 102Wołacz liczby pojedynczej stwarzamy zgodnie z następującymi regułami:
103</PARA> 103</PARA>
104<PARA> 104<PARA>
105Rzeczowniki rodzaju męskiego na <FLECT>ος</FLECT> a również 105Rzeczowniki rodzaju męskiego na <FLECT>ος</FLECT> a również
106nazwy własne na <FLECT>ος</FLECT>, mające więcej niż dwie zgłoski, 106nazwy własne na <FLECT>ος</FLECT>, mające więcej niż dwie zgłoski,
107utwarzają wołacz za pomocą końcówki <FLECT>ε</FLECT>: 107stwarzają wołacz za pomocą końcówki <FLECT>ε</FLECT>:
108 108
109<TABULAR BESTFIT="1" NOFRAME="1"> 109<TABULAR BESTFIT="1" NOFRAME="1">
110<ROW> 110<ROW>
@@ -151,7 +151,7 @@ Wołacz liczby mnogiej wszystkich rzeczowników jest równy mianownikowi.
151<HEADER>Akcent</HEADER> 151<HEADER>Akcent</HEADER>
152<PARA> 152<PARA>
153Przy odmianie rzeczowników akcent pada na tę samą zgłoskę, co w 153Przy odmianie rzeczowników akcent pada na tę samą zgłoskę, co w
154mianowniku liczby pojedynczej, o ile na to zezwolają 154mianowniku liczby pojedynczej, o ile na to zezwalają
155<XREF REF="tonos">reguły ogólne</XREF>, np.: M. <EXAMPLE>σώμα</EXAMPLE>, 155<XREF REF="tonos">reguły ogólne</XREF>, np.: M. <EXAMPLE>σώμα</EXAMPLE>,
156D. <EXAMPLE>σώματος</EXAMPLE>. 156D. <EXAMPLE>σώματος</EXAMPLE>.
157</PARA> 157</PARA>
@@ -641,7 +641,7 @@ samej sylabie co w mianowniku liczby pojedynczej.
641<HEADER>Rzeczowniki nierównozgłoskowe o 2-ch zakończeniach, r.ż. na <FLECT>η</FLECT></HEADER> 641<HEADER>Rzeczowniki nierównozgłoskowe o 2-ch zakończeniach, r.ż. na <FLECT>η</FLECT></HEADER>
642 642
643<TABULAR SPLIT="-" OR="/" ALTERNATE="1" DICTREF="col:2"> 643<TABULAR SPLIT="-" OR="/" ALTERNATE="1" DICTREF="col:2">
644 <TITLE>Odmiana żeczowników na <FLECT>η</FLECT></TITLE> 644 <TITLE>Odmiana rzeczowników na <FLECT>η</FLECT></TITLE>
645 <ROW> 645 <ROW>
646 <ITEM>η</ITEM> 646 <ITEM>η</ITEM>
647 <ITEM>λέξ-η</ITEM> 647 <ITEM>λέξ-η</ITEM>
@@ -858,7 +858,7 @@ powyższej tabeli).
858równozgłoskowych na <FLECT>ος</FLECT> pada na ostatnią sylabę 858równozgłoskowych na <FLECT>ος</FLECT> pada na ostatnią sylabę
859(<FLECT>ών</FLECT>).</ITEM> 859(<FLECT>ών</FLECT>).</ITEM>
860<ITEM>W rzeczownikach mających 3 lub więcej zgłosek, akcent przesuwa 860<ITEM>W rzeczownikach mających 3 lub więcej zgłosek, akcent przesuwa
861się o zgłoskę w prawo w dopełniaczu liczby pojedyńczej oraz mianowniku i bierniku 861się o zgłoskę w prawo w dopełniaczu liczby pojedynczej oraz mianowniku i bierniku
862liczby mnogiej.</ITEM> 862liczby mnogiej.</ITEM>
863</ENUMERATE> 863</ENUMERATE>
864</SUBSECTION> 864</SUBSECTION>
diff --git a/xml/pl/profora.xml b/xml/pl/profora.xml
index c27f8e0..7eecc9e 100644
--- a/xml/pl/profora.xml
+++ b/xml/pl/profora.xml
@@ -19,14 +19,14 @@
19 <ITEM>Wymawiamy jak polskie <ALPH>w</ALPH>.</ITEM> 19 <ITEM>Wymawiamy jak polskie <ALPH>w</ALPH>.</ITEM>
20 20
21 <HEADER><ANCHOR ID="gamma" /><SAMP>γ</SAMP></HEADER> 21 <HEADER><ANCHOR ID="gamma" /><SAMP>γ</SAMP></HEADER>
22 <ITEM>W większości wypadkow wymawiamy jak <ALPH>h</ALPH> 22 <ITEM>W większości wypadków wymawiamy jak <ALPH>h</ALPH>
23 gardłowe. Przed samogłoskami przednimi <SAMP>γ</SAMP> brzmi jak 23 gardłowe. Przed samogłoskami przednimi <SAMP>γ</SAMP> brzmi jak
24 polskie <ALPH>j</ALPH>, na przykład: <EXAMPLE>γίνομαι</EXAMPLE> -- czytamy 24 polskie <ALPH>j</ALPH>, na przykład: <EXAMPLE>γίνομαι</EXAMPLE> -- czytamy
25 <IPA>jiˈnome</IPA>.</ITEM> 25 <IPA>jiˈnome</IPA>.</ITEM>
26 26
27 <HEADER><ANCHOR ID="delta" /><SAMP>δ</SAMP></HEADER> 27 <HEADER><ANCHOR ID="delta" /><SAMP>δ</SAMP></HEADER>
28 <ITEM>Wymawiamy jak międzyzęmbowe <ALPH>d</ALPH> w hiszpańskim słowie 28 <ITEM>Wymawiamy jak międzyzębowe <ALPH>d</ALPH> w hiszpańskim słowie
29 <SAMP>médico</SAMP> albo angielske <SAMP>th</SAMP> w słowie 29 <SAMP>médico</SAMP> albo angielskie <SAMP>th</SAMP> w słowie
30 <SAMP>these</SAMP>.</ITEM> 30 <SAMP>these</SAMP>.</ITEM>
31 31
32 <HEADER><SAMP>ζ</SAMP></HEADER> 32 <HEADER><SAMP>ζ</SAMP></HEADER>
@@ -50,7 +50,7 @@
50 <ITEM>Wymawia się jak polskie <ALPH>n</ALPH>.</ITEM> 50 <ITEM>Wymawia się jak polskie <ALPH>n</ALPH>.</ITEM>
51 51
52 <HEADER><SAMP>ξ</SAMP></HEADER> 52 <HEADER><SAMP>ξ</SAMP></HEADER>
53 <ITEM>Wymawia się jal <ALPH>ks</ALPH>. Po spółgłosce <SAMP>ν</SAMP> 53 <ITEM>Wymawia się jak <ALPH>ks</ALPH>. Po spółgłosce <SAMP>ν</SAMP>
54 wymawia się <ALPH>gz</ALPH>.</ITEM> 54 wymawia się <ALPH>gz</ALPH>.</ITEM>
55 55
56 <HEADER><SAMP>π</SAMP></HEADER> 56 <HEADER><SAMP>π</SAMP></HEADER>
@@ -130,7 +130,7 @@
130 <PARA> 130 <PARA>
131 <SAMP>ε</SAMP> wymawia się jak polskie <ALPH>e</ALPH>. Po 131 <SAMP>ε</SAMP> wymawia się jak polskie <ALPH>e</ALPH>. Po
132 spółgłoskach <SAMP>κ</SAMP> i <SAMP>χ</SAMP> ten dźwięk się wymawia 132 spółgłoskach <SAMP>κ</SAMP> i <SAMP>χ</SAMP> ten dźwięk się wymawia
133 bardziej zamknęto, nieco przypominając polskie <ALPH>ie</ALPH> w 133 w sposób bardziej zamknięty, nieco przypominając polskie <ALPH>ie</ALPH> w
134 słowie <SAMP>kiedy</SAMP>. 134 słowie <SAMP>kiedy</SAMP>.
135 </PARA> 135 </PARA>
136 136
@@ -159,7 +159,7 @@ jak <SAMP>ι</SAMP>.</PARA>
159 159
160<PARA><SAMP>ου</SAMP>: wymawia się jak <ALPH>u</ALPH>.</PARA> 160<PARA><SAMP>ου</SAMP>: wymawia się jak <ALPH>u</ALPH>.</PARA>
161 161
162<PARA>Dyftongami fonetycnymi są:</PARA> 162<PARA>Dyftongami fonetycznymi są:</PARA>
163 163
164<PARA>Połączenie dowolnej samogłoski z <ALPH>i</ALPH> niezgłoskowym, 164<PARA>Połączenie dowolnej samogłoski z <ALPH>i</ALPH> niezgłoskowym,
165na przykład: <EXAMPLE>αηδόνι</EXAMPLE>, 165na przykład: <EXAMPLE>αηδόνι</EXAMPLE>,
diff --git a/xml/pl/tonos.xml b/xml/pl/tonos.xml
index 58ed34d..151d53a 100644
--- a/xml/pl/tonos.xml
+++ b/xml/pl/tonos.xml
@@ -13,7 +13,7 @@
13 13
14<PARA>Wymowa języka greckiego, zmieniała się w przeciągu 14<PARA>Wymowa języka greckiego, zmieniała się w przeciągu
15wieków. Chociaż współczesna greka istotnie odróżnia się od języka 15wieków. Chociaż współczesna greka istotnie odróżnia się od języka
16starogreckiego, zachowała ona głowne reguły akcentuacji swego 16starogreckiego, zachowała ona główne reguły akcentuacji swego
17poprzednika. Aby opisać te reguły, wypada najpierw wyjaśnić pojęcie 17poprzednika. Aby opisać te reguły, wypada najpierw wyjaśnić pojęcie
18<DFN>iloczasu</DFN> w języku starogreckim. 18<DFN>iloczasu</DFN> w języku starogreckim.
19</PARA> 19</PARA>
@@ -21,7 +21,7 @@ poprzednika. Aby opisać te reguły, wypada najpierw wyjaśnić pojęcie
21<SECTION> 21<SECTION>
22<HEADER>Iloczas w języku starogreckim</HEADER> 22<HEADER>Iloczas w języku starogreckim</HEADER>
23 23
24<PARA>W starożytności akcent języka greckiego miał character toniczny 24<PARA>W starożytności akcent języka greckiego miał charakter toniczny
25(jak, na przykład, w łacinie czy współczesnym szwedzkim). Język 25(jak, na przykład, w łacinie czy współczesnym szwedzkim). Język
26rozdzielał samogłoski krótkie i długie. Takie rozróżnienie nazywamy 26rozdzielał samogłoski krótkie i długie. Takie rozróżnienie nazywamy
27<DFN>iloczasem</DFN>. Zgodnie z tym, zgłoski mogły być długimi albo 27<DFN>iloczasem</DFN>. Zgodnie z tym, zgłoski mogły być długimi albo
@@ -33,7 +33,7 @@ czyli takie, które zawierają samogłoskę długą, oraz <DFN>długie z
33pozycji</DFN>.</PARA> 33pozycji</DFN>.</PARA>
34 34
35<PARA>Samogłoskami długimi były: ω, η oraz dyftongi (z nielicznymi 35<PARA>Samogłoskami długimi były: ω, η oraz dyftongi (z nielicznymi
36wyjątkami, na przyklad <FLECT>οι</FLECT> w mianowniku l.m. deklinacji 36wyjątkami, na przykład <FLECT>οι</FLECT> w mianowniku l.m. deklinacji
37tematycznej, który jest uważany za krótki).</PARA> 37tematycznej, który jest uważany za krótki).</PARA>
38 38
39<PARA>Samogłoski ε i ο zawsze były długimi. Samogłoski α, ι, υ mogły 39<PARA>Samogłoski ε i ο zawsze były długimi. Samogłoski α, ι, υ mogły
@@ -48,7 +48,7 @@ być jak krótkimi tak długimi.</PARA>
48<PARA>Obowiązują następne reguły:</PARA> 48<PARA>Obowiązują następne reguły:</PARA>
49 49
50<ENUMERATE> 50<ENUMERATE>
51<ITEM>Akcent może padać tylko w obrębie trzech ostannich 51<ITEM>Akcent może padać tylko w obrębie trzech ostatnich
52zgłosek.</ITEM> 52zgłosek.</ITEM>
53 53
54<ITEM>Akcent pada na trzecią zgłoskę tylko jeśli ostatnia zgłoska jest 54<ITEM>Akcent pada na trzecią zgłoskę tylko jeśli ostatnia zgłoska jest

Return to:

Send suggestions and report system problems to the System administrator.